แอมเฟทามีนหรือยาบ้า

การแพร่ระบาด

        มีการใช้ แอมเฟทามีนในสงครามโลกครั้งที่ 2 และในสงครามเวียดนาม เพื่อให้ทหารตื่นตัวอยู่ตลอดเวลาในระหว่างอยู่ในสนามรบรวมทั้งมีพละกำลัง         ได้มีการแพร่ระบาดของแอมเฟทามีนในประเทศญี่ปุ่น สวีเดน และอเมริกา ในปี ค.ศ. 1950 และ 1960 ซึ่งในช่วงเวลาดังกล่าวอัตราของพฤติกรรมรุนแรงของประชากร จะเพิ่มสูงขึ้นด้วย พร้อมกับมีพัฒนาการของวัฒนธรรมของการเสพย์ยา (speed culture) ในช่วงนั้นพบว่าผู้เสพแอมเฟทามีนจำนวนหนึ่งจะเป็นผู้ติดเฮโรอีนอยู่ก่อน และได้รับแอมเฟทามีนดีกว่าเนื่องจาก
ราคาถูก
หาง่าย
ไม่ผิดกฎหมาย และ
ทำให้มีพละกำลังสามารถไปก่อเหตุวุ่นวายหรือก่อการจลาจลตามถนนได้รุนแรง แต่ภายหลังต่อมาผู้เสพเกิดอาการวิกลจริตกันมาก เช่น หวาดระแวงว่ามีคนจะมาทำร้าย จึงทำให้จำนวนผู้เสพลดลง
        ในช่วงปี ค.ศ. 1960 ถึง 1970 ในประเทศสหรัฐอเมริกาได้มีการใช้แอมเฟทามีน กันเป็นจำนวนมาก โดยมีวัตถุประสงค์ต่าง ๆ กัน เช่น ทำให้เบื่ออาหารและหายอ่อนเพลีย มีชาวอเมริการ้อยละ 6-8 เสพสารนี้ในยุคนั้น         ในช่วงนั้นได้มีการเคลื่อนไหวครั้งยิ่งใหญ่ของพวกฮิปปี้ในประเทศสหรัฐอเมริกาใน การเสพสารแอมเฟทามีนอย่างผิดกฎหมาย โดยก่อนหน้านั้นเสพกัญชา และได้เปลี่ยน แอมเฟทามีน ผู้ที่เข้ามาร่วมกลุ่มในระยะแรกจะเสพเป็นครั้งคราว แต่ในระยะหลังจะเสพ ตลอดเวลาและขนาดสูง         ในชุมชนเหล่านี้จะพากันไปเสพที่ “บ้านแห่งความสุข และ สนุกสนาน” (flash houses) ผู้ที่มาชุมนุมกันในบ้านจะมีจำนวนมาก แต่ละคนจะฉีดแอมเฟทามีน เข้าหลอดเลือดดำต่อเนื่องเป็นเวลาหลายสัปดาห์หรือหลายเตือน จนกระทั่งมีอาการอ่อน เพลียและหวาดระแวงอย่างมาก และก่อให้เกิดพฤติกรรมรุนแรงซึ่งเป็นอันตรายอย่างยิ่ง
“การแพร่ระบาดของยาเสพย์ติดในประเทศไทย

อาการ

      อาการพิษของสาร ผู้เสพจะมีอาการคล้าย ๆ เสพโคเคนแต่อาการมีอยู่นานกว่า โดยเกิดอารมณ์ครึกครื้นสนุกสนาน พูดมากชอบพบปะผู้คน ทำโน่นทำนี่ตลอดเวลา กระวนกระวาย ภาวะตื่นตัวสูง อารมณ์อ่อนไหว วิตกกังวล เครียด รู้สึกตัวเองมีความสำคัญมากโกรธง่าย ชอบพาลหาเรื่องทะเลาะวิวาท การตัดสินใจเสียและนอนไม่หลับ         ผู้ที่เสพขนาดสูงจะมีพฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรง มีความคิดหวาดระแวง ว่ามีคนจะทำร้ายและหวาดกลัว มีหูแว่วได้ยินเสียงคนพูดขู่ต่าง ๆ นา ๆ และกระวนกระวาย โดยอาการเหมือนคนวิกลจริตชนิดโรคจิตเภท         ผู้ป่วยจะมีอาการทางกายดังนี้ หัวใจเต้นเร็ว ความดันโลหิตสูง ม่านตาขยาย เหงื่อออกมาก คลื่นไส้อาเจียน ปวดกล้ามเนื้อ หายในช้า เจ็บหน้าอก สับสน อาจมีอาการชักและหมดสติ ( coma )         อาการดังกล่าวจะปรากฏภายในเวลา 1 ชั่วโมง หลังจากเสพยาแต่ถ้าเสพแบบสูดดมหรือฉีดเข้าหลอดเลือดดำ อาการจะปรากฏเร็วในเวลาเป็นวินาที
       อาการขาดสาร มีความรู้สึกไม่สบาย อ่อนเพลีย ฝันร้าย นอนไม่หลับ รับประทานจุ อยากเสพยาและเชื่องช้า อารมณ์จะเฉยชาไม่ยินดียินร้าย ผู้ที่มีอาการขาดยารุนแรงจะมีอารมณ์เศร้า เบื่อหน่ายชีวิตท้อแท้ใจ มีความคิดอยากตายและบางรายฆ่าตัวตายสำเร็จ

อันตรายและพิษของสาร

อาการวิกลจริต หวาดระแวงว่ามีคนคอยทำร้าย ได้ยินเสียงข่มขู่ต่าง ๆ มีภาพหลอนและหวาดกลัวอย่างมาก
มีอาการเศร้า เบื่อหน่ายชีวิต คิดฆ่าตัวตายและฆ่าตัวตาย
ได้รับบาดเจ็บ เนื่องมาจากอุบัติเหตุหรือการทะเลาะวิวาท
ติดโรคเอดส์โดยเฉพาะเสพโดยการฉีดยา
เป็นโรคหัวใจ เช่น หัวใจเต้นไม่สม่ำเสมอและอาจเสียชีวิต
มีอาการชัก แบบโรคลมบ้าหมู
หมดสติ ( coma )
ซีด น้ำหนักลด ขาดอาหารและไม่แข็งแรง เป็นโรคติดเชื้อง่ายโดยเฉพาะวัณโรคปอด

การรักษา

อาการวิกลจริต รักษาโดยให้ยาต้านโรคจิตคือ ฮาโลเพอริดัล
ให้ยาต้านเศร้าเพื่อรักษาอาการซึมเศร้า

อ้างอิง

http://nakonthai.tripod.com/yaba.html